Τι πραγματικά μπορεί να συμβεί με τον πόλεμο στο Ιράν?

Πολλοί ρωτούν: πόσο θα κρατήσει, ποιος θα αντέξει και ποιος είναι ο τελικός στόχος.

Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν μερικά βασικά σενάρια.

Πρώτο σενάριο: σύντομη στρατιωτική σύγκρουση.
Οι επιθέσεις συνεχίζονται για μερικές εβδομάδες, καταστρέφονται στρατιωτικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις και στη συνέχεια οι επιχειρήσεις περιορίζονται. Το καθεστώς αποδυναμώνεται, αλλά δεν πέφτει.

Δεύτερο σενάριο: πόλεμος φθοράς που κρατά μήνες.
Το Ιράν απαντά μέσω συμμάχων στη Μέση Ανατολή, οι επιθέσεις συνεχίζονται και η περιοχή μπαίνει σε παρατεταμένη αστάθεια. Κανείς δεν κερδίζει γρήγορα.

Τρίτο σενάριο: εσωτερική αποσταθεροποίηση.
Αν ο πόλεμος πιέσει πολύ το σύστημα εξουσίας, μπορεί να εμφανιστούν ρήγματα μέσα στο καθεστώς ή μεγάλες κοινωνικές αναταραχές. Σε αυτό το σημείο μπαίνει και ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που συζητείται λιγότερο: οι αποσχιστικές τάσεις.

Το Ιράν δεν είναι πλήρως ομοιογενές κράτος. Υπάρχουν μεγάλες εθνοτικές ομάδες όπως Κούρδοι, Άραβες, Μπαλούχοι και Αζέροι. Σε συνθήκες μεγάλης αποσταθεροποίησης μπορεί να εμφανιστούν τοπικές εξεγέρσεις ή κινήσεις αυτονομίας, ιδιαίτερα στις κουρδικές περιοχές.

Και κάπου εκεί, ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ, εμφανίζεται κάτι που θυμίζει έντονα την αρχαία δραματουργία: ο “από μηχανής θεός των Ελλήνων”. Όχι με τη μυθολογική έννοια, αλλά με τη γεωπολιτική.

Όταν η Μέση Ανατολή μπαίνει σε μεγάλη αστάθεια, οι ισορροπίες μετακινούνται προς την Ανατολική Μεσόγειο. Εκεί όπου υπάρχει σταθερότητα, υποδομές, συμμαχίες και γεωγραφικό βάθος.

Και εκεί εμφανίζεται η Ελλάδα.

Σαν ένας “από μηχανής θεός των Ελλήνων” που εμφανίζεται ξανά στην ιστορία και – με τον τρόπο της γεωγραφίας – μας βοηθά.

Η θέση της χώρας, ανάμεσα σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, την καθιστά φυσικό κόμβο για:

• ενέργεια
• ναυτιλία
• στρατιωτική παρουσία
• διπλωματικές ισορροπίες

Όσο η περιοχή γύρω αποσταθεροποιείται, τόσο αυξάνεται η αξία των σταθερών σημείων. Και σε τέτοιες περιόδους η Ελλάδα συχνά καταφέρνει να παίξει άλλη μια πετυχημένη παρτίδα στο μεγάλο σκάκι της γεωπολιτικής.

Όχι επειδή είναι η μεγαλύτερη δύναμη,
αλλά επειδή βρίσκεται στο σωστό σημείο της ιστορίας.