Γιατί οι ΗΠΑ δεν θέλουν το πετρέλαιο ούτε στα 40$, ούτε στα 120$, αλλά στα 70-80$ το βαρέλι!

Η γεωπολιτική δεν λειτουργεί με το δίπολο «καλοί» και «κακοί». Λειτουργεί με συμφέροντα, ισχύ και οικονομία.

Η επανάσταση του σχιστολιθικού πετρελαίου

Οι ΗΠΑ έγιναν ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο χάρη στο shale oil (σχιστολιθικό πετρέλαιο).

Η εξόρυξή του είναι πολύ ακριβότερη από τα συμβατικά κοιτάσματα.

Κάτω από 40-50$ πολλές νέες γεωτρήσεις δεν συμφέρουν.

Στα 70-80$ η παραγωγή είναι κερδοφόρα και συνεχίζει να αυξάνεται.

Πάνω από 100-120$ αυξάνεται ο πληθωρισμός, ακριβαίνουν τα καύσιμα και επιβραδύνεται η παγκόσμια οικονομία.

Η "χρυσή ζώνη" για τις ΗΠΑ είναι περίπου τα 70-80 δολάρια το βαρέλι.

---

Ο OPEC δεν είναι πλέον ο απόλυτος ρυθμιστής

Κάποτε ο OPEC καθόριζε σχεδόν μόνος του τις τιμές.

Σήμερα όμως η αμερικανική παραγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου έχει περιορίσει σημαντικά την επιρροή του.

Χώρες όπως το Κατάρ, ο Ισημερινός και η Αγκόλα αποχώρησαν από τον OPEC, ενώ υπάρχουν συχνές διαφωνίες και από άλλα μέλη για τις ποσοστώσεις.

Ο OPEC εξακολουθεί να επηρεάζει την αγορά, αλλά δεν έχει πλέον την κυριαρχία που είχε πριν από δύο δεκαετίες.

---

Η ένταση με το Ιράν

Εδώ αρχίζει η γεωπολιτική.

Μια περιορισμένη σύγκρουση ή μια διαρκής ένταση μπορεί να διατηρεί το πετρέλαιο στην περιοχή των 70-80 δολαρίων, να στηρίζει την αμερικανική παραγωγή shale oil και να δημιουργεί αβεβαιότητα στις αγορές χωρίς απαραίτητα να οδηγεί σε πλήρη ενεργειακή κρίση.

---

Οι πολεμικές βιομηχανίες δουλεύουν στο φουλ

Κάθε μεγάλη γεωπολιτική κρίση αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν τη μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία στον κόσμο.

Μαχητικά αεροσκάφη, πύραυλοι, αντιαεροπορικά συστήματα, drones, πυρομαχικά, ηλεκτρονικά συστήματα, ανταλλακτικά και συντήρηση μεταφράζονται σε αυξημένες παραγγελίες από χώρες που ενισχύουν την άμυνά τους.

---

Ακριβότερη ενέργεια = μεγαλύτερη πίεση στην Κίνα

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ενέργειας στον κόσμο.

Όσο ακριβαίνει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο:

Αυξάνεται το κόστος παραγωγής.

Αυξάνεται το κόστος μεταφορών.

Πιέζονται οι εξαγωγές.

Μειώνεται η ανταγωνιστικότητα των ενεργοβόρων βιομηχανιών.

Επιβραδύνεται ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης.

Η ακριβότερη ενέργεια δεν πλήττει μόνο την Κίνα, αλλά η κινεζική οικονομία είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη επειδή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενη ενέργεια.

---

Το ισοζύγιο κερδών και εξόδων

Ένας πόλεμος δεν είναι ποτέ «δωρεάν». Έχει τεράστιο ανθρώπινο, στρατιωτικό, οικονομικό και γεωπολιτικό κόστος.

Ωστόσο, υπάρχουν αναλυτές που υποστηρίζουν ότι, όταν μια σύγκρουση παραμένει περιορισμένη και δεν εξελίσσεται σε γενικευμένο πόλεμο, οι ΗΠΑ μπορεί να αποκομίζουν ορισμένα στρατηγικά και οικονομικά οφέλη:

Πετρέλαιο σε επίπεδα που στηρίζουν το shale oil.

Αυξημένη δραστηριότητα της αμυντικής βιομηχανίας.

Ενίσχυση της ενεργειακής τους ισχύος.

Πίεση σε οικονομίες που εξαρτώνται περισσότερο από ακριβές εισαγόμενες πρώτες ύλες, όπως η Κίνα.

ΥΣ. Υποθετικά, τα μεγέθη είναι εντυπωσιακά:

• Πετρέλαιο: Αν η μέση τιμή είναι κατά 10-20 δολάρια/βαρέλι υψηλότερη, η αμερικανική παραγωγή μπορεί να αποφέρει 50-100 δισ. δολάρια επιπλέον ακαθάριστο τζίρο τον χρόνο.

• Αμυντική βιομηχανία: Μια περίοδος έντασης μπορεί να οδηγήσει σε 50-150 δισ. δολάρια νέων παραγγελιών από συμμάχους για μαχητικά, πυραύλους, αντιαεροπορικά συστήματα, drones και πυρομαχικά.

Συνολικά, σε ένα υποθετικό σενάριο, μιλάμε για επιπλέον κύκλο εργασιών της τάξης των 100-250 δισ. δολαρίων.

Αυτό αφορά τζίρο και όχι καθαρό κέρδος, καθώς υπάρχουν σημαντικά κόστη και ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις.

Στη γεωπολιτική, λίγα πράγματα είναι τυχαία. 

Τα κράτη κινούνται με βάση τα συμφέροντά τους, ζυγίζοντας διαρκώς κόστος, όφελος και 

στρατηγική ισχύ.